Od czego zależy zużycie kleju
Najważniejsza jest wielkość pacy zębatej. Im większa płytka, tym większe zęby i grubsza warstwa kleju pod spodem. Drugi czynnik to równość podłoża – na falującej wylewce klej wypełnia zagłębienia i zużycie rośnie.
| Paca | Dla płytek | Orientacyjne zużycie |
|---|---|---|
| 4 mm | mozaika, do 10 cm | 2,0 kg/m² |
| 6 mm | do 15 × 15 cm | 2,7 kg/m² |
| 8 mm | do 25 × 25 cm | 3,4 kg/m² |
| 10 mm | ok. 30–40 cm | 4,2 kg/m² |
| 12 mm | 60 × 60 cm i większe | ok. 5 kg/m² (szacunek) |
Metoda kombinowana – kiedy jest konieczna
Przy dużym gresie, na tarasie i wszędzie tam, gdzie pod płytką nie może zostać pustka, klej nakłada się i na podłoże, i na spód płytki. Zużycie rośnie wtedy o 50–80%, ale unikasz odparzeń i pękania płytek pod obciążeniem. Na zewnątrz to nie opcja, tylko wymóg – woda w pustce zamarza i odrywa płytkę.
Który klej wybrać
- C1 – podstawowy, tylko małe płytki wewnątrz, na stabilnym podłożu.
- C2 – o podwyższonej przyczepności. Do gresu, dużych formatów, na ogrzewanie podłogowe i na zewnątrz.
- S1 / S2 – dodatkowe oznaczenie elastyczności. Konieczne przy ogrzewaniu podłogowym i na podłożach drewnianych.
- Biały klej – do płytek przezroczystych i jasnych kamieni naturalnych, bo szary prześwituje.
Czas pracy
Rozrobiony klej ma zwykle 2–4 godziny przydatności, ale nałożony na podłoże naskórkuje po 10–30 minutach. Nakładaj tyle, ile zdążysz wyłożyć płytkami. Sprawdzenie jest proste: dotknij palcem – jeśli klej nie zostaje na palcu, trzeba go zebrać i nałożyć świeży.