Wzór na zużycie fugi
Korzystamy ze wzoru stosowanego przez producentów fug:
zużycie [kg/m²] = (A + B) ÷ (A × B) × C × D × 1,6 A, B – wymiary płytki w mm C – grubość płytki w mm D – szerokość spoiny w mm 1,6 – gęstość nasypowa fugi (kg/dm³)
Wniosek praktyczny: im mniejsze płytki, tym więcej fugi. Mozaika 5 × 5 cm zużyje jej kilkanaście razy więcej niż gres 60 × 60 cm o tej samej powierzchni.
Jaką szerokość spoiny wybrać
| Rodzaj płytki | Szerokość spoiny |
|---|---|
| Gres rektyfikowany (krawędź cięta) | 1,5–2 mm |
| Zwykły gres i terakota | 3–4 mm |
| Płytki ręcznie robione, cegiełki | 5–10 mm |
| Taras, płytki na zewnątrz | min. 5 mm, fuga musi pracować |
Fuga cementowa czy epoksydowa?
Cementowa jest tańsza i łatwiejsza w pracy – sprawdzi się w większości pomieszczeń. Epoksydowa nie chłonie wody i nie brudzi się, więc warto ją rozważyć pod prysznicem, na blacie kuchennym i w basenach. Jest jednak kilkukrotnie droższa i wybacza znacznie mniej błędów przy nakładaniu – trzeba zmywać ją na bieżąco, bo po związaniu praktycznie nie da się jej usunąć.
Silikon zamiast fugi w narożnikach
W narożnikach, na łączeniu ściany z podłogą i wokół wanny nie stosuje się fugi, tylko silikon. Te miejsca pracują i sztywna fuga tam popęka. Policz metry bieżące tych łączeń – zwykle jedna kartusza silikonu wystarcza na ok. 10 metrów przy spoinie 5 mm.